SA ARAW NG KASAL KO, DUMATING ANG EX-WIFE KO NA BUNTIS PARA BATIIN AKO… PERO NANG MAGTANONG ANG BAGO KONG ASAWA, NABUNYAG ANG LIHIM NA NAGPATIGIL SA MUNDO KO.
Noong nasa kolehiyo ako, ako yung tipo ng lalaki na tinitingala ng marami. Gwapo, matalino, Dean’s Lister. Maraming babae ang nagpapansin sa akin, pero wala akong pakialam sa kanila.
Galing ako sa mahirap na pamilya. Ang buhay ko ay umiikot lang sa Arral-Trabaho-Tulog. Janitor sa umaga, waiter sa gabi. Wala akong oras sa pag-ibig. Ang pangarap ko lang ay iahon ang pamilya ko sa hirap.
Hanggang sa nakilala ko si Sarah.
Hindi siya mayaman, pero siya lang ang babaeng hindi tumingin sa akin bilang “trophy.” Minahal niya ako noong wala pa akong pera. Siya ang nagdadala ng pagkain ko kapag gutom ako. Siya ang taga-type ng thesis ko kapag pagod na ang mga kamay ko sa paglilinis ng banyo ng school.
Nagpakasal kami matapos ang graduation. Payak lang ang buhay, pero masaya.
Ang problema? Wala kaming anak.
Limang taon kaming kasal. Gustong-gusto ko ng anak. Ako ang huling lalaki sa angkan namin, at mahalaga sa akin ang magkaroon ng tagapagmana.
Isang araw, umuwi si Sarah galing sa OB-GYNE. Umiiyak siya.
“Mark…” hagulgol niya. “Baog ako. Hindi kita mabibigyan ng anak. Sabi ng doktor, wala na akong pag-asa.”
Gumuho ang mundo ko. Pero dahil mahal ko siya, tinanggap ko.
Hanggang sa dumating si Vanessa.
Si Vanessa ay anak ng boss ko. Maganda, mayaman, agresibo. Isang gabi, nalasing ako sa company party. May nangyari sa amin.
Akala ko, itatago namin ‘yun. Pero makalipas ang ilang linggo, lumapit sa akin si Vanessa.
“I’m pregnant, Mark,” sabi niya, sabay pakita ng pregnancy test.
Nanlaki ang mata ko. Isang himala! Magkaka-anak ako!
Dahil sa kagustuhan kong magka-pamilya, at dahil “baog” naman si Sarah, gumawa ako ng desisyon na pagsisisihan ko habambuhay. Nakipaghiwalay ako kay Sarah.
“I’m sorry, Sarah,” sabi ko habang nag-iimpake siya. “Kailangan ko ng anak. At ibinigay ‘yun ni Vanessa.”
Hindi nagalit si Sarah. Tumingin lang siya sa akin nang may lungkot—isang tingin na parang may gusto siyang sabihin pero hindi niya magawa. Umalis siya nang tahimik.
ANG ARAW NG KASAL.
Makalipas ang anim na buwan, ikakasal na kami ni Vanessa. Malaki na ang tiyan niya. Engrande ang kasal. Lahat ng mayayaman ay nandoon.
Nasa reception na kami nang biglang bumukas ang malaking pinto.
Pumasok si Sarah.
Natahimik ang lahat.
Suot niya ay simpleng floral dress. At ang nakapagpatigil sa paghinga ko… malaki ang tiyan niya. Buntis siya!
Lumapit siya sa aming mesa. Kalmado.
“Sarah?” napatayo ako. “Buntis ka?”
Ngumiti si Sarah nang mapait. “Oo, Mark. Seven months na. Nandito lang ako para i-congratulate ka. Masaya ako na nakuha mo na ang pamilyang gusto mo.”
Biglang tumayo si Vanessa. Galit na galit. Naramdaman niya ang tensyon. Naramdaman niyang mahal ko pa rin si Sarah.
“Wow,” mataray na sabi ni Vanessa. “Ang kapal din ng mukha mong pumunta dito no? Para ano? Para manggulo?”
Tumingin si Vanessa sa tiyan ni Sarah at tumawa nang malakas.
“At sinong niloloko mo sa tiyan na ‘yan? Diba sabi mo BAOG ka? So paano ka nabuntis? Siguro kung kani-kanino ka lang nagpakaladkad para lang ipamukha kay Mark na kaya mo rin, no? Sino ang ama niyan? Sampid ba ‘yan?”
Natigilan si Sarah. Nawala ang ngiti sa labi niya. Tumingin siya kay Vanessa, tapos ay tumingin sa akin nang diretso sa mata.
“Gusto mong malaman kung sino ang ama nito?” tanong ni Sarah.
“Oo!” hamon ni Vanessa. “Sabihin mo para matauhan ‘yang ex-husband mo na basura ka!”
Huminga nang malalim si Sarah. Tumulo ang luha sa mga mata niya.
“Mark,” sabi ni Sarah sa akin. “Naalala mo noong lumabas ang resulta ng Fertility Test natin limang taon na ang nakakaraan?”
“Oo,” sagot ko. “Sabi mo baog ka.”
Umiling si Sarah.
“Nagsinungaling ako,” garalgal ang boses niya. “Hindi ako ang baog, Mark. IKAW. Ikaw ang sterile. Ikaw ang hindi pwedeng magka-anak.”
Parang binagsakan ako ng langit. “A-Ano?”
“Sinabi ng doktor na wala kang sperm count,” iyak ni Sarah. “Alam kong pride mo ang pagiging lalaki. Alam kong pangarap mo ang magka-anak. Ayokong maramdaman mong kulang ka. Kaya inako ko. Sinabi ko sa’yo na ako ang may problema para hindi ka masaktan. Tiniis ko ang panghuhusga ng pamilya mo na ‘baog’ ako para lang protektahan ang ego mo.”
Napahawak ako sa mesa. Nanginginig ang tuhod ko.
“P-Pero… buntis ka ngayon…”
Hinawakan ni Sarah ang tiyan niya. “Oo. Dahil noong naghiwalay tayo, nakilala ko ang isang lalaking tanggap ako. At dahil wala naman talaga akong problema, nabuntis ako agad.”
Humarap si Sarah kay Vanessa, na ngayon ay namumutla na at nanginginig ang mga labi.
Itinuro ni Sarah ang malaking tiyan ni Vanessa.
“Kaya Mark… kung totoo ang sinasabi ng doktor na baog ka… at imposibleng makabuo ka… SINO ANG AMA NG DINADALA NG ‘ASAWA’ MO NGAYON?”
Natahimik ang buong ballroom.
Lahat ng mata ay lumipat kay Vanessa.
“H-Hindi totoo ‘yan!” sigaw ni Vanessa, pero halatang takot na takot siya. “Sinungaling siya, Mark! Mahal kita!”
Lumapit ako kay Vanessa. Ang utak ko ay gulong-gulo, pero malinaw ang logic. Kung nagsisinungaling si Sarah, bakit siya buntis ngayon? At kung totoo ang sinasabi niya…
“Vanessa,” malamig kong sabi. “Magpapa-DNA test tayo. Ngayon din. Kung sa akin ‘yan, papatunayan natin. Pero kung hindi…”
Nakita ko sa mata ni Vanessa ang sagot. Ang takot. Ang hiya.
Bigla siyang napaupo at umiyak.
“I’m sorry, Mark!” hagulgol ni Vanessa. “Lasing ako noon! Ex-boyfriend ko ang ama! Natakot ako na itakwil ako ng Daddy ko kaya… kaya pinapalabas kong sa’yo! Kasi alam kong gusto mo ng anak! Akala ko hindi malalaman!”
PAK!
Nabitawan ko ang baso.
Ang buong mundo ko… gumuho.
Iniwan ko ang babaeng tunay na nagmahal sa akin at sumalo ng kahihiyan para sa akin… para sa isang babaeng niloko ako at binigyan ako ng anak ng ibang lalaki.
Tumingin ako kay Sarah. Nasa pinto na siya, paalis na.
“Sarah!” sigaw ko. Tumakbo ako pababa ng stage, iniwan si Vanessa na umiiyak sa gitna ng altar.
Hinawakan ko ang kamay ni Sarah. “Sarah, patawarin mo ako! Babawi ako! Tayo na lang ulit!”
Tinanggal ni Sarah ang kamay ko. Malungkot ang mga mata niya.
“Huli na, Mark,” bulong niya. “May asawa na ako. Isang lalaking minahal ako kahit inakala niyang baog ako. Isang lalaking hindi kailangan ng ‘anak’ para lang masabing kumpleto kami. Sayang, Mark… nabulag ka ng pangarap mong maging Ama, kaya nakalimutan mong maging mabuting Asawa.”
Sumakay si Sarah sa kotse at umalis.
Naiwan akong nakatayo sa kalsada, suot ang tuxedo ng aking kasal, habang ang “asawa” ko sa loob ay buntis sa ibang lalaki.
Nasa akin na ang yaman. Nasa akin na ang tagumpay. Pero sa araw na iyon, nawala sa akin ang lahat ng tunay na mahalaga.
